Met ondersteuning van drie meiden uit de A-junioren dachten we toch met elf spelers op pad te gaan. Helaas bleken dat er bij het vertrek maar 10 te zijn. De tegenstander, Uchta uit Ochten, had zes (!) wissels. Voor aanvang leek het een ongelijke strijd te worden. Met opgeheven hoofd kunnen de Wodan-boys en girls terugkijken op de wedstrijd die helaas wel verloren werd.
Met een 4-4-1 strijdplan werd de wedstrijd goed begonnen. Uchta wat meer aan de bal en Wodanseck wat meer gevaarlijk. De beste kansen waren de eerste helft voor Wodanseck waarbij Ruben zeker 1 x had moeten scoren. Het was dan ook “zuur” dat de ruststand 2-0 voor Uchta was. Na 20 minuten mocht één van de middenvelders vanaf 16 meter het hoekje uitzoeken en dat deed hij dan ook. Inplaats van de verdiende 1-1 werd het in de laatste seconde van de eerste helft 2-0 omdat één van de Uchta-spelers wel in een bal geloofde waar de Wodannners dachten dat die achter zou gaan. Ook Mike kreeg de handen er onvoldoende achter en via diezelfde handen verdween de bal net aan de verkeerde kant van de paal in het goal.
In de rust geloofde we er nog in. Hoe langer de wedstrijd duurde hoe meer dit geloof weg ging. Was het de conditie? Was het vertrouwen in een goede afloop weg? Was Uchta te goed? Of was het van alles een beetje? Feit was dat Wodanseck nauwelijks meer bij de goal van Uchta kwam en dat het voor een aantal spelers steeds moeilijker werd om extra meters te blijven maken. En met 10 spelers is dat toch echt nodig! Toen de 3-0 werd gescoord, al snel na een wanhoopspoging van onderstaande om met een wisseling in de opstelling toch nog dichterbij te komen, was de wedstrijd gespeeld.
Wodanseck dat als koploper aan deze wedstrijd begon zakt nu naar de derde plaats en Uchta………..het rekende zich rijk in de kleedkamer. Worden zij de kampioen?
Met groet,
Bert
_______________________________________________________________________________
Als één van de weinige teams van Wodanseck moesten de C-junioren wel een competitiewedstrijd spelen. Met VDZ in Arnhem als tegenstander moesten nu wel drie punten binnen gehaald worden. Vorige week tegen Bemmel werd dit, ondanks een tiental opgelegde kansen, vergeten en was één punt de schamele oogst.
Met 12 man, 11 eigen (Wesley geblesseerd en Bas in Groningen) en een, last-minute, gastspeler (dank je wel Dennis!) gingen we op pad. VDZ had nog weinig punten waardoor een 4-3-3-opstelling een goede keuze leek. “Vanaf de eerste seconde op de helft van de tegenstander voetballen met z`n allen” was de coach-opdracht die serieus werd opgepakt. VDZ wenste echter niet mee te werken en bood volop verzet en kwam zelfs enkele malen gevaarlijk dicht bij de Wodan-goal. Kansen waren er niet veel en degene die er kwamen werden wederom te onzorgvuldig opgepakt. Na ongeveer 20 minuten, Stijn en Ruben hadden ondertussen van vleugelpositie gewisseld, kan Ruben er, na een mooie pass met buitenkantje links van Jonathan, op links vandoor en wist hij zelfs op de achterlijn nog een verdediger te passeren en bij de eerste paal te scoren. Een verdiende 0-1 met kansen voor meer.
De rust kwam in zicht toen één van de VDZ spelers geblesseerd bleef liggen en de scheidsrechter besloot tot verzorging. VDZ kreeg de bal voor de spelhervatting en iedereen wachtte op de trap richting Mike en die kwam er dan ook! …………Hoog over hem heen werd de bal in één keer in de goal gekegeld en tot verbijstering van alles en iedereen liet de scheidsrechter zijn opvoedkundige taak varen. De Wodanseck-spelers restte niets anders dan een cynisch dank-je-wel-wat-ben-jij-sportief-applaus.
In de rust zat de stemming er dan ook goed in en werd de afspraak gemaakt om niet bezig te gaan met scheidsrechter en tegenstanders, maar vooral zelf een schepje er bovenop doen. Op deze manier punten verspelen is het laatste wat je wil! De tweede helft was vooral voor Wodanseck waarbij VDZ ook nog een aantal keren gevaarlijk dichtbij een goal kwam. Al snel wist Arthur 1-2 te scoren door goed doorzetten en druk zetten op de verdediging van VDZ. Daarna waren er verschillende hele goede kansen om “de wedstrijd in het slot te gooien” maar bleef het spannend omdat dit niet gebeurde. Gelukkig was Mike erg alert en wist hij alle enigszins doorschietende ballen tot zijn bezit te rekenen. De opluchting en tevredenheid bij het eindsignaal was voelbaar………………gerechtigheid!
Komend weekend een dubbelprogramma (zaterdag en maandag met Mart Gerrist als coach!) en daarna weten we hoe we er voor staan in deze competitie…………gaan we weer bovenin meedoen?
Met groet,
Bert
_______________________________________________________________________________
In een nieuwe (halve) competitie werd de eerste wedstrijd met 1-0 verloren van EMM Randwijk. Na weer een weekje uitval was SML de volgende tegenstander op onze eigen Duitse kamp.
Met 12 van de 13 spelers (Wesley heeft een vervelende blessure en zal helaas voorlopig nog niet voetballen) werd op deze druilerige zaterdagmorgen goed begonnen aan de wedstrijd. Al snel kwamen de eerste kansen en deze bleken achteraf een voorbode voor de gehele wedstrijd……..ze werden gemist! Fysiek sterker dan de tegenstander en bij momenten ook nog goed voetballen maakte dat de mensen aan de zijkant gerust waren op een goede afloop. Zeker toen de 1-0 (Bas) en de 2-0 (Jonathan) na 20 minuten gescoord werden leek het el goed te zitten. Eén van de laatste aanvallen van SML (en één van de eerste schoten op de goal) leidde tot een prachtig doelpunt en zodoende kon de rust met een 2-1 voorsprong in gegaan worden.
Met goede bedoelingen werd de tweede helft begonnen. Arjen, op eigen verzoek aan de linkerkant, wist met een paar goede acties hele mooi Kansen te creéren voor zijn medespelers maar ……..ze werden gemist. Vrije schietkansen, allen voor de keeper, vrije kopkans…………..maar geen doelpunten. SML kwam in de tweede helft nauwelijks meer over de middenlijn. Uiteindelijk was het Arthur, ongeveer 10 minuten voor tijd, die een mislukte uittrap van de keeper goed oppikte en met een mooi diagonaal schot het netje bij de tweede paal liet “bollen”……3-1 en nog geen 5 minuten later lag ook de 4-1 in de goal (Job na goed terug leggen van Stijn) en werd de wedstrijd gewonnen met een uitslag die past bij het krachtsverschil.
Een mooie opsteker voor de komende weken waarin zowel op zaterdag als ook op maandagavond gevoetbald gaat worden. We gaan proberen om wederom bij de top 3 te eindigen!
Met groet,
Bert
_______________________________________________________________________________
Winnen zat er niet in deze wedstrijd en dat was jammer. Een terechte uitslag in een wedstrijd waarbij de spanning van moeten winnen voelbaar was. Een eerste helft met vaak goed voetbal en een tweede helft waarin niet veel meer lukte. Toch waren er nog een aantal goede kansen…………….voor beide teams!
De nummer twee (Wodanseck) tegen de nummer drie (DFS) was vooraf een mooi affiche. Tel daarbij de kampioenskansen van Wodanseck op en iedereen snapt dat 13 van de 13 spelers om 8.45 uur present waren op ons eigen Wodanseck-park om te vertrekken naar Opheusden. Wodanseck kwam goed uit de startblokken en was duidelijk de betere ploeg. Dit leverde een aantal kansjes op maar geen grote kansen. Mike moest alert blijven op wat uitvallen, maar meevoetballen zit er wel in bij hem dus echt gevaarlijk werd DFS niet. Het was uiteindelijk Bas die alleen voor de keeper het net wist te vinden, 0-1 en sterker dan de tegenstander………….”kat in het bakkie?”. Dat bleek niet het geval, 5 minuten later lag de 1-1 al in onze goal. De beste aanvallen waren van Wodanseck, de beste voetballer liep bij DFS (centrale middenvelder). Ondertussen was Ruben op de linksvoor positie ingevallen en na een aantal ongelukkige bal aannames kon hij met een prachtig schot van ong 20 meter de 1-2 aantekenen. Even later liet die goede voetballer zien dat hij dit nog mooier kon en was de stand weer gelijk 2-2 en rust.
Met alle vertrouwen in een goede afloop werd de kleedkamer weer verlaten. Echter, …..dit vertrouwen werd naarmate de tweede helft duurde steeds meer hoop en later zelfs vrees. Er was weining goed voetbal meer en er lukte niet veel meer in het veld……..vertrouwen minder. Toch nog wat kansen en kansjes…….hoop. En nog een aantal goede kansen en schoten voor DFS (goed gekeept Mike!)……vrees.
En toen……….was daar het eindsignaal en geen winst in deze wedstrijd.
Terugkijkend naar de eerste seizoenshelft hebben we wel heel veel winst behaald met elkaar. Goed en vaak fanatiek getraind met altijd een grote groep, minst gepasserde verdediging/keeper, veel gescoord, steeds beter samenspel, veel betrokken ouders, goede sfeer met elkaar en jongens die iets voor hun club willen doen. Alle reden om nu al veel zin te hebben in de tweede seizoenshelft!
Met groet,
Bert
_______________________________________________________________________________
Een groep van 13 jongens is snel kwetsbaar. Gelukkig alleen maar met betrekking tot afzeggingen en niet als het op voetballen aankomt. Met wat hulp uit “hogere regionen” (dank je wel, Dennis en Tara) werd het, ondanks de koude, toch een aardige wedstrijd met een verrassende en leuke afsluiting (dank je wel, Bert v.d. N.).
Net toen iedereen omgekleed was en de tegenstander onderweg kwam het bericht binnen dat alles afgelast was door de gemeente. Kort en constructief overleg maakte dat de 9.30 uur wedstrijden toch gespeeld mochten worden. Een wedstrijd tegen de onderste van de ranglijst maar in de kleedkamer was wel duidelijk dat zo`n wedstrijd alleen iets kan worden als je er zelf iets van wil maken. En terugkijkend………dat hebben de jongens ook gedaan.
Vanaf het eerste moment was duidelijk dat Wodanseck de beste ploeg in het veld was, maar dat ONA onderaan stond was zeker niet merkbaar. Met een hele goede keeper en wat stevige boy`s in het veld duurde het lang voordat Wodanseck tot scoren wist te komen en de goalgetter was ook een verrassing: Olaf! Goed doorschuivend vanaf zijn voorstopperpositie wist onze aanvoerder met een prachtig geplaatst schot vanaf ongeveer 20 meter de keeper kansloos te laten. En om te illusteren dat het geen toeval was deed hij dit de tweede helft nog een keer!
Het “heilige vuur” was niet bij iedereen aanwezig de eerste helft, desondanks kreeg Wodanseck veel kansen. De keuze op het laatste moment (zelf schieten? , actief blijven vrijlopen voor de goal?, afgeven?) blijft een moeilijk iets in het voetbal. De 4-0 ruststand was gezien het wedstrijdbeeld logisch en de afspraak in de rust om te tweede helft vooral te gaan voetballen (combinatie voetbal spelen over het HELE veld).
De tweede helft was een kopie van de eerste. Wodanseck de beste ploeg die regelmatig leuk voetbal laat zien. Veel kansen die uiteraard niet allemaal goals kunnen opleveren. Bijna alle goals uit de tweede lijn (Jonathan 3 x ?, Olaf 2 x, Nick 1 x)en één keer een aanvaller (Arthur) zorgde voor een eindstand van 7-0. De manier waarop alle spelers met elkaar de wedstrijd gemaakt hebben deze zaterdag was mooi om te zien. Lekker fanatiek voetballen met respect voor elkaar, als “vrienden” van het veld gaan en daarna met z`n allen om tafel een frikadel/kroket eten in het clubhuis. Jeugdvoetbal kan erg leuk zijn!
Nog twee wedstrijden te gaan voor de winterstop. Volgende week uit tegen de nummer drie DFS en daarna uit tegen WAVV. Wodanseck heeft de minste verliespunten (3 tegen Driel 4) dus 2 x winnen betekent najaarskampioen zijn! We gaan zien of dit wil lukken.
Met groet,
Bert
_______________________________________________________________________________
C-junioren klimmen nog verder naar boven.
De eerste van de twee top drie wedstrijden is uiteindelijk ruim gewonnen. Hiermee zijn de Wodan-C junioren gestegen naar een tweede plaats op de ranglijst. De volgende test komt er al weer aan. Zaterdag as. uit tegen DFS.
Bij rust wees niets er op dat Wodanseck deze zaterdag drie punten zou gaan halen. Met een 0-0 ruststand en de grootste kansen voor RVW in de eerste helft bleef het spannend. Wodanseck had in de eerste helft wel een veldoverwicht, maar de kansen die er kwamen werden niet benut. Gemis aan scherpte en te gehaast je eigen gang gaan helpen niet om tot scoren te komen. Het grootste gemis in de eerste helft bij te veel jongens was strijd. Ondanks goede voorbeelden als Erik (wat speelde hij weer goed), Jonathan en Wesley sloeg de vonk nog niet echt over.
In de rust was dat dan ook het onderwerp van gesprek in de kleedkamer enof het daarvan kwam zal niemand ooit weten, maar binnen 5 minuten in de tweede helft was het 3-0 en was de wedstrijd gewonnen. Iedereen was scherp in de tweede helft en RVW wist de goal van Mike dan ook nauwelijks meer te bereiken. Bij alle duels was Wodanseck de winnaar en fouten bij RVW werden genadeloos afgestraft. De spirit was er bij hen dan ook helemaal uit en het gemopper nam toe. Het was uiteindelijk dan ook niet verwonderlijk dat er 8-0 (!!!!) op de teller stond aan het einde van de wedstrijd. Bijna allemaal voorhoedegoals als ij het goed onthouden heb (3 x Jonathan, 3 x Arthur en 2 x Ruben?????). Wie ze gemaakt hebben is dan ook niet zo belangrijk, hoe ze gemaakt worden wel. En daarvoor verdient het hele team een compliment. De tweede helft was zoals het moet zijn: strijd met goed voetbal. Uit de reacties van het vele publiek (ondanks het vroege tijdstip: 9.30 uur) was duidelijk dat zij dit ook zeer waarderen.
Op naar ……………eerst DFS.
Met groet,
Bert
_______________________________________________________________________________
Er moest gewonnen om mee te blijven doen in de top drie. Ondanks een regen van kansen vanaf de allereerste minuut werd het na twintig minuten 0-1 voor VDZ. Aan het einde van de wedstrijd was de uitslag zo als het wedstrijdbeeld, 5-1 voor Wodanseck.
De afspraak was om weer fanatiek uit de startblokken te komen en dit gebeurde ook. Direct in de eerste minunt kreeg Arthur een prachtige kans. Kansen waren echter niet aan Wodanseck besteed de eerste helft. Het was ongelooflijk om te zien hoe de prachtigste kansen niet tot een doelpunt werden omgezet. Tot aan de goal was het voetbal prima en met veel inzet, maar eenmaal voor de goal was ditzelfde fanatisme ineens verdwenen. Gelukkig was het onze grote, kleine man Stijn zelf die het voorbeeld gaf aan zijn collega-spitsen. Alleen op de goal af dribbelend schoot hij de bal lekker tegen “het netje” aan, 1-1. Toen even later Ruben de bal wel een keer goed raakte leek er niets meer aan de hand, 2-1 ruststand.
In de rust was het stil en bleek de coach ondanks de voorsprong niet tevreden. Kansen missen kan gebeuren, maar ogenschijnlijk onvoldoende je best doen kan je niet maken ten opzichte van je teamgenoten! De tweede helft werd daarna een heel andere. Het eerste stuk creëerde Wodanseck niet veel meer en leek VDZ steeds meer het betere van het spel te krijgen. In deze fase bleek maar weer eens waarom Wodanseck de minst gepasseerde verdeding heeft in zijn poule. Een hele goede Olaf op rechtsback, een centrum Wesley/Nick wat er stevig staat en op links de onverwoestbare Job die vandaag meerdere schoolvoorbeelden van de perfecte sliding liet zien. Daarachter ook nog een “ballenvanger”die goed mee voetbalt! Paniek was dus niet nodig en onstond ook geen moment. Toen na twintig minuten Ruben ook nog de 3-1 uit een directe corner (foutje keeper) liet aantekenen was de wedstrijd gelopen. Een aantal keren werd keurig, zowel van links als van rechts, de achterlijn opgezocht en gevonden. De eindpass was door stilstaande spelers echter niet te geven, tot die éne keer. Jonathan allen op de keeper af, omspeelt maar komt te veel aan dezijkant, Arthur laat zich horen en loopt vrij zonder bal, krijgt hem op maat……..4-1. De 5-1 was nog aardig voor hetr doelsaldo.
Al met al een leuke pot voetbal met veel zichtbare positieve ontwikkelingen, maar ook duidelijk dat er maandag as. weer lekker fanatiek getraind moet worden.
Met groet,
Bert
_______________________________________________________________________________
Met 12 man naar Eldenia om te voetballen om een plaatsje bij de top drie. Dit alles op een wederom mooie zonnige zaterdag en met een groepje (vaste) supporters. Veel redenen om er een echte wedstrijd van te gaan maken.
Wodanseck begon sterk deze wedstrijd. Tot de 19e minuut kwam Eldenia niet over de middenlijn. Wodanseck kreeg enkele (schot)kansen maar wist te vaak de goede eindpass niet te vinden. Te weinig beweging en scherpte voor de goal. Er leek een sfeer te zijn van “die goal komt zo dadelijk wel een keer”. En dat was ook zo! Maar dan wel aan de andere kant. De verdediging, het anders zo betrouwbare sluitstuk, was vandaag niet in beste doen. Dit werd bij de eerste de beste aanval dan ook fataal. De bal half raken, blijven kijken in plaats van blijven meedoen en de bal lag achter Mike, 1-0 voor Eldenia. Het was goed dat snel daarna Jonathan op links (tot dan toe was die kant nauwelijks gebruikt) een mannetje kon passeren en een te scherpe, draaiende voorzet mocht geven. Met wat misverstanden tussne keeper en verdediger kreeg Arthur de kans om de bal op de doellijn een flinke pegel mee te geven, 1-1 en dit werd ook de ruststand.
De tweede helft werd er slecht gevoetbalt. Eldenia was fanatieker en had de wind mee. Wodanseck stond dan ook voortdurend onder druk en kwam zelf weinig aan voetballen toe. Af en toe kon Stijn op linksvoor in stelling gebracht worden wat nog leidde tot gevaar. Ook hierbij was het vervolg (de eindpass) op een mooie actie nog een probleem. Ondertussen moest achterin alle zeilen bijgezet worden, waarbij de ondersteuning van het middenveld te veel achter bleef. Het was dan ook goed dat Mike zeer attent keepte deze wedstrijd en met name voor zijn goal (in en buiten het strafschopgebied) elke keer op het juiste moment op de juiste plek was. Een kadootje van de keeper en verdediger van Eldenia (ze liepen elkaar in de weg) gaf Ruben, hij was net weer in het veld gekomen, de kans om de 1-2 onberispelijk in te schieten. Ook daarna bleef het nog erg spannend. Te veel Wodanseckers bleven naar voren rennen en het lukte maar niet om tot een georganiseerd team te komen. In de allerlaatste seconde van de wedstrijd werd het nog het meest spannend: een dieptepass over onze verdediging, twee aanvallers richting onze goal, maar……op 25 meter van zijn goal was daar Mike om de bal weg te rammen en de drie punten voor Wodanseck veilig te stellen.
Als laatste opvallend feit: deze wedstrijd werd prima gefloten door een 14-jarige scheidsrechter. Zelf gestopt om zich helemaal toe te leggen op zijn hobby!
Met groet,
Bert
_______________________________________________________________________________
Door ziekte, weekend Groningen en een blessure moest er met 10 man gevoetbald worden. De winst werd in de kleedkamer beslist: aanvallen en niet verdedigen. In een 3-3-3-opstelling werd Ostrabeke bijna de hele wedstrijd onder druk gehouden en was er maar één, terechte winnaar: Wodanseck!!
Met 10 man moeten voetballen maakt toch even onzeker. Volgens de ranglijst zou Wodanseck de betere ploeg moeten zijn, maar met 10 man? Even was de twijfel voelbaar voor de wedstrijd, maar het was Mike die de juiste toon wist te zetten: “We gaan voor de winst!”. Vanaf de eerste minuut was dit in het veld ook zichtbaar. Wodanseck wist Ostrabeke goed vast te zetten op hun eigen helft. Mike heeft de eerste helft nul schoten op de goal gehad. Dit leverde bij vlagen mooi combinatiespel op en ook kansen. De eindpass was het moeilijkste stukje voetbal en dat kwam vooral door het statische/afwachtenden van de mensen voor de goal. Als niemand actief laat zien dat hij zichzelf vrij loopt om te kunnen scoren dan ………sta je meestal gedekt! Dan blijft de voorzet op goed geluk nog over.
Bij de vijfde corner was het echter wel raak. Job stond ongedekt op 20 meter van de goal en hij kreeg de bal op maat aangespeeld. Met een prachtig schot net onder de lat wist hij te scoren. Een zeer verdiende beloning voor hem (hij blijft zich wekelijks doorontwikkelen in het veld) en voor het team 1-0. Met name het middenveld (Arjan, Erik en Stijn) wisten de druk er goed op te houden dus de spitsen van Ostrabeke kwamen nauwelijks aan de bal. Ondanks het grote verschil was de rutstand toch maar 1-0. In de rust werden er verschillende voebalwijsheden uitgewisseld. De scherpte voorin was in het begin van de tweede helft dan ook duidelijk meer aanwezig. Vier mooie schietkansen gingen over of naast. Net nadat de weddenschappen aan de zijlijn afgesloten waren (ja, ja zo ver is het al!) wist Ruben te scoren (en kon Gert-Jan de winst binnenhalen) en toen dezelfde Ruben vlak daarna een goede rush af wist te sluiten met een prima ingeschoten bal bij de tweede paal leek de wedstrijd gelopen…..3-0.
Echter, de eerste keer dat Ostrabeke via hun beste voetballer in het Wodan-strafschopgebied mocht komen (duels echt aangaan Arjan!) werd hij onderuit geschopt en werd er door de prima leidende scheids (bedankt Paul) een penalty gegeven. Mike had hem bijna, maar bijan telt niet en doelpunten wel….3-1. Vijf minuten later maakte dezelfde jongen er 3-2 van en werd het toch nog even benauwd. Dat zijn de momenten waarop iemand de ploeg op sleeptouw moet nemen en daar ebben wij Jonathan voor. Me een goal zoals alleen hij die kan maken wist hij de eindstand op het scorebord tezetten,….4-2!
Een goede pot voetbal met bij de meeste jongens veel beleving. Tevreden terug kijken doen we pas aan het einde van het seizoen. Nu proberen we het wekelijks een beetje beter te doen waardoor we met veel plezier steeds weer drie punten pakken! Dinsdag met z`n allen naar Jong Ornaje tegen Jong Italië! Gaan we kijken hoe zijn voetballen.
Met groet,
Bert
_______________________________________________________________________________
Om 9.00 uur (!) begon de topper tegen Driel. Na de eerste helft leek er niets aan de hand, na de tweede helft kon de terugreis beginnen met 0 punten in de achterbak. Wel kansen en niet scoren betekent dat het mis kan gaan. Een goede ervaring voor de rest van het seizoen?
7.45 uur verzamelen op ons eigen mooie sportpark en iedereen op tijd aanwezig: het zit wel goed met de beleving! Begonnen werd de wedstrijd met een 4-3-3 opstelling. Uitgaande van eigen kracht werd Driel direct onder druk gezet en vooral Jonathan was als linksvoor een ware plaag voor Driel. Het was dan ook logisch dat Arthur uit een mooie strakke voorzet van Jonathan de 0-1 kon intikken. De linkerhelf van Wodanseck was deze wedstrijd goed op dreef met Job als een echte uitblinker. Ook werd snel duidelijk dat Driel een gevaarlijke spits had lopen. Olaf had zijn handen vol hieraan en het was goed dat Nick daarachter graag wat “hand-en-span”-diensten verleend.
Na de 0-1 kwamen er nog enkele goede kansen, waarbij Ruben zijn vizier niet scherp genoeg had staan. Met zijn schotkracht hoeft de bal alleen maar tussen de palen geschoten te worden! Uiteindelijk viel toch de 0-2 en weer was het Arthur die met goed doorzetten alleen voor de keeper kwam en scoorde! Onvoldoende de eigen posities bezetten leidde daarna nog tot een vrije doortocht voor de Driel spits en hij zorgde voor een 1-2 ruststand. Een rust die door Job gebruikt werd om zijn coach vriendelijk doch duidelijk te verzoeken zijn mond te houden tegen de scheidsrechter. “Wij zijn een lekker potje aan het voetballen”…..het zit wel goed met de normen bij de C-jeugd.
De tweede helft liet een ander Driel zien. Vooral de grotere felheid was duidelijk merkbaar en de Wodan-boys wisten hier weinig antwoord op te vinden. Het was dan ook logisch dat de 2-2 gescoord werd al was de manier waarop wel heel simpel. En toen het 10 minuten later ook nog 3-2 werd moest er echt wat gaan gebeuren. Verschillende scrimmages voor de Driel-goal leidde tot paniek en bijna-kansen, maar geen goals. Met nog wat wisselingen in het team probeerde de coach de kracht voorin te vergroten. Helaas zonder resultaat (alleen commentaar in de kleedkamer).
Het was een echte wedstrijd en er is helemaal niet saan de hand als we er met z`n allen weer iets van proberen te leren. Dit kunnen we de komende weken dan mooi weer gebruiken om aan een nieuwe zegetocht te beginnen. En ...............13 oktober gaan we in Raalte kijken hoe Jong Oranje het doet. Misschien leren we daar ook nog iets?
Met groet,
Bert
_______________________________________________________________________________
Het werd kort na rust nog heel spannend. Een 3-1 voorsprong werd binnen een paar minuten weg gegeven. Bij de 3-3 stand bleef Wodanseck koelbloedig en Jonatham wist met een prachtige goal de Zetten-hoop weer tot een minimale grootte terug te brengen. Aan het einde kon iedereen tevreden met een 6-3 overwinning van het veld.
Met twaalf man op pad naar Zetten naar een tegenstander waar al voor gewaarschuwd was. Door de prachtige najaarszon en het leuke en sportieve voetbal in het veld was het weer genieten langs de lijn.
De eerste helft was duidelijk voor Wodanseck. Met name onze snelheid voorin was voor Exclesior Zetten moeilijk te verdedigen. Helaas werd er veel te weinig en meestal veel te laat (loopactie beginnen voor de bal gepasst wordt!!) gebruik gemaakt van dit voordeel in het veld. Gelukkig stond de Wodan-verdediging weer erg goed te voetballen en zijn ook de middenvelders niet te beroerd om een stapje extra te zetten. Voorin was een ieder veel te afwachtend en niet klaar als de bal in de buurt kwam. Desondanks wist Ruben de eerste helft wel drie keer te scoren. Een prachtig afstandsschot, een penalty en …….? Daarnaast werden enkele goede kansen niet verzilverd en was het voetbal van het gehele team goed. Het vertrouwen in eigen kunnen groeit met de week en we zullen de komende weken er met elkaar voor moeten zorgen dat we niet denken dat het vanzef wel goed komt. Het harde werken gecombineerd met leuke en goede voetbalacties maakt dat het zo lekker gaat!
De tweede helft werd Jonathan in de voorhoede geplaatst om met hard werken voor meer onrust te zorgen in de Excelsior-verdediging. Echter….. na 5 minuten was het al 3-3! Een bal bij de eerste paal (Mike stond de penaltiestip stofvrij te maken) en even later een goede aanval en het was weer spannend. Excelsior geloofde er weer in en Wodanseck was eventjes onrustig achterin. Gelukkig was snel daarna een actie van Jonthan met een prachtig buitenkantlinks schot (zoals alleen hij dat kan) beslissend. Hierna kwam Wodanseck niet meer in de problemen. Arthur gings steeds beter en gevaarlijker spelen voorin. Vaak aanspeelbaar, bal goed aannemen en wegdraaien…prima!
Daarbij staan de jongens achterin wekelijks scherper en beter te spelen. Bijna alle duels worden gewonnen en de onverzettelijkheid spat er van af. Het was dan ook niet meer dan logisch dat het ook nog 3-5 (Hidde) en 3-6 (Arthur) werd. Weer een goede wedstrijd en weer een week trotse koploper!
Met groet,
Bert
_______________________________________________________________________________
Na de 9-0 overwining vorige week de eerste thuiswedstrijd om 9.00 uur! Wakker aan de wedstrrijd beginnen was dan ook de opdracht. Daarbij de afspraak het “koppie” te gebruiken. Na de 3-0 overwining met leuk voetbal en veel inzet was de tevredenheid bij spelers en publiek duidelijk hoorbaar.
“Als je niet geod wakker aan de wedstrijd begint, kan je in de eerste 5 minuten verliezen” was de waarschuwing vooraf. En zo gebeurde het ook…………voor Eldenia, de tegenstander van vandaag. Na 5 minuten sotnd er al een 2-0 voorsprong op het scorebord en leek het wederom een “walk-over” te worden. De kansen en doelpunten gingen zo snel dat onderstaande verslaggever ze niet eens heeft kunnen registreren. De 2-0 werd gescoord door Arthur met een goed schot vanaf 20 meter.
Wodanseck kwam fel uit de startblokken wist deze felheid de hele wedstrijd vast te houden. Steeds beter gaat dit team begrijpen dat voetbal een teamsport is waar je met z`n allen voor een goed resultaat moet zorgen. Niet je eigenwedstrijd spelen, maar iets voor je team willen doen. Op tijd komen, samen voor het materiaal zorgen, flink druk zetten als voorhodespeler zodat je eigen verdediging het makkelijk heeft, aansluiten als verdedigers zodat aanvallers de bal ook achteruit kunnen overspelen enz. En het leuke is…………het is zichtbaar in het veld. Verrassend goede compbinaties, mooie kansen en steeds meer “het hoofd” gebruiken/nadenken in het veld.
Dat kansen creëren niet hetzelfde is als scoren werd in deze eerste helft heel duidelijk. De mooiste aanvallen werden op de mat getoverd en toch was de ruststand maar 2-0! Rustiger en zorgvuldiger zijn voor de goal is zeker nog een aandachtspunt. Een goede assist is net zo mooi als zelf scoren!
Het hoofd letterlijk gebruiken als onderdeel van het voetbal was ook een afspraak en er is nog nooit een wedstrijd geweest waarin dat zo veel gebeurde als deze wedstrijd. Het hoogtepunt in deze was de prachtige kopbal op de kruising van Hidde. Zijn goede wedstrijd had eigenlijk een iets mooiere bekroning mogen krijgen. Het was Stijn die het publiek letterlijk op de banken wist te krijgen. Als kleinste “man” liet hij zien dat een goede techniek in het voetbal belangrijker is dan groot zijn. Als een slangenmens speelde hij zich, voor de publieke tribune (terras), vrij tussen 3-4 Eldenia verdedigers. Prachtig om te zien!
Nog een paar namen die genoemd mogen worden deze wedstrijd zijn die van Erik (speelt altijd met overzicht, met een bedoeling), Wesley (last van de knie, maar eenmaal in hetveld een voorbeeld van onverzettelijkheid), Arjan (laat steeds vaker zien dat hij goed kan voetballen en gaat dat dit seizoen nog veel meer doen) en tenslotte Nick (nieuw bij Wodanseck en nu als als “rots in de branding” achterin). De grootste winst is echter het team zijn met elkaar, voor, tijdens en na de wedstrijd. Ga zo door, jongens!
Met groet,
Bert
Ps. Rob, bedankt voor het maken van teamfoto`s op dit vroege tijdstip.
_______________________________________________________________________________
De eerste wedstrijd van het seizoen moets plaatsvinden in Lienden. Om 9.30 uur verzamelen is altijd spannend…iedereen op tijd? Voor dit seizoen is het duidelijk: iedereen heeft er echt zin in en dan ben je er als het de afspraak is. En dit zelfde gebeurde ook in het veld!
Met 13 man (volgens Lienden, jongens volgens ons) op pad en na het gebruikelijke praatje in de kleedkamer werd al snel duidelijk dat Wodanseck de bovenliggende ploeg zou zijn vandaag. Het was dan ook een ongelijke strijd: Lienden met een eerste jaar C-junioren team en Wodanseck met dispensatiespelers. Een groot verschil in leeftijd en in lengte. Het was vooral het verschil in team zijn en voetbal willen spelen wat het verschil maakte. Dit leidde al snel tot kansen en ook tot goals. Na 10 minuten was het al 0-2. Het combinatievoetbal bleef bij Wodanseck en dus ook de kansen en goals. Bij rust was de stand al 0-6 met vier goals van Bas van Diest, de “verloren zoon” die na enige jaren de voetbalkicks weer heeft aangetrokken. Het was zeker niet alleen zijn verdienste, de voorbereidingen waren uitstekend. Zowel van links als rechts kwamen de voorzetten die alleen nog maar ingeschoten hoefde te worden. Maar ja, je moet er wel staan!
Na de rust werd er veel doorgewisseld en moesten vele jongens ook op voor hen vreemde posities spelen. De opdrachtwas combineren en van achteruit voetballen en niet alleen maar zo veel mogelijk doelpunten maken. De verleiding van het alleen willen doen was een enkele keer te groot, maar over het algemeen ging het balletje aardig rond. Mooie aanvallen en een aantal goede goals waren het resultaat. Vooral Arjan en Job kwamen op de linkerkant goed door. Tel daarbij een hardwerkende Arthur in de spits, een scherpe rechterkant (Hidde, Erik en Dennis) en de nieuwe aanvoerder (Olaf) in het centrum van het team. De einduitslag was 0-9 en de doelpuntenmakers heb ik niet bij gehouden. Volgens mij: Bas 4 x, Ruben, Arthur, Nick, Arjen en ……….(wil de maker zich op het gastenboek bekend maken?).
Jongens, ik heb genoten van jullie inzet en vaak leuke voetbal. De toon voor dit seizoen is gezet en die is veelbelovend!
Met groet,
Bert